Zorg voor elkaar

Er zijn geen klanten in de winkel. Of het door de coronacrisis komt of niet is me niet duidelijk. Maar het betekent dat ik alle aandacht kan geven en krijgen van de eigenaar van deze hobbywinkel, Monique.  We maken een gezellig praatje over de ontwikkelingen in de wereld en over hoe het nu met ieder van ons gaat. Ze kijkt nieuwsgierig naar wat ik heb meegebracht; een door een bekende kunstenaar gesigneerde aquarel in een foeilelijke lijst die ik onlangs gescoord heb bij de kringloop. Dan komt de vakvrouw in haar naar boven. Ze ziet direct dat het een origineel exemplaar is en we delen onze vreugde over de schoonheid ervan en over de betaalde prijs ervoor.
Terwijl ze zoekt tussen de verschillende latjes in hoekvorm die aan een soort van schuifdeuren zijn bevestigd, laat ik mijn ideeën horen over wat ik wil en wat vooral niet. Zwijgend legt ze één voor één diverse mogelijkheden op de oude lijst en steeds bekijken we het resultaat van een afstandje.  Zonder woorden spreken we dezelfde taal.  En zoals altijd kies ik haar eerste keuze.  
Ondertussen heb ik helemaal niet opgemerkt dat er andere klanten zijn binnengekomen. Monique gaat zoals altijd rustig door met waar ze mee bezig is. En dat duurt nog wel even want de maat van de lijst moet nog worden genomen en in de computer verwerkt.

Zonder er verder over na te denken, me wel een beetje schuldbewust over de ruimte die ik aan tijd heb ingenomen, vraag ik aan een geduldige klant of ik ondertussen misschien kan helpen. Ze heeft ophanghaakjes nodig voor twee heel kleine schilderijtjes.
Een vragende blik naar Monique en ik krijg antwoord op waar de haakjes liggen. Ik laat de klant de verschillende haakjes zien zodat zij haar keuze kan maken.  Ondertussen heeft zich een groepje mensen bij de kassa verzameld.
Monique gaat ongestoord verder met mijn opdracht voor een lijst en ik handel ondertussen de vragen en verkopen voor haar af alsof ik nooit anders gedaan heb. Een tubetje verf, een klosje garen, pasfoto’s , etc.  Ook de klanten kijken er niet van op. De zaken gaan goed en weer hebben we nauwelijks woorden nodig om ons plezier over deze spontane actie te delen.

Over een week of vier kan ik mijn opnieuw ingelijste aquarel ophalen.
Als afscheid en als dank voor haar vertrouwen had ik haar graag een dikke zoen gegeven. Maar met de richtlijnen van het RIVM in mijn achterhoofd neem ik afscheid met een afstandelijk (letterlijk) “dank je wel en tot ziens!”.

Zou het RIVM met “zorg voor elkaar”  ook dit soort spontaan gezellig gebeuren bedoelen?

© Lizziebizzies, 20 maart 2020