Wie is Lizziebizzie?

Lizette Hermens (1961)

Geboren en opgegroeid in Nijmegen-Oost in een traditioneel gezin met een werkende vader, een moeder die ook huisvrouw was, en een oudere zus. Sinds 1987 is Lizette getrouwd en woont ze in Wijchen. Zij is moeder van drie inmiddels volwassen dochters, waarvan de jongsten een tweeling zijn. Zij is werkzaam als secretaresse in het onderwijs, is goedlachs, heeft humor en is dol op teckels.


Ik was ongeveer vier of vijf jaar toen ik regelmatig met mijn grote zus van twaalf mee mocht naar de bibliotheek op de Broerdijk in Nijmegen-Oost. Zij ging op zoek naar een goed boek en ik mocht ondertussen een boek met plaatjes en een boek met letters uitzoeken tussen de kleuterboeken. Naar de bibliotheek gaan was één van de fijnste uitjes. De bibliotheek had een ronde erker met een grote ronde bank er in. Hier wachtte ik al “lezend” op mijn grote zus met mijn prenten-  en Nijntjesboek, waarvan ik de letters nog niet helemaal begreep. Maar ik hunkerde naar het zelfstandig kunnen lezen van boeken. Vanaf mijn eerste klas basisschool ging het snel. Het was in deze bibliotheek waar mijn honger naar taal en woorden werd gestild.

Maar ook het samen zingen in de auto met mijn vader heeft bijgedragen aan de liefde voor taal en het vertellen van verhalen. Bij gebrek aan een autoradio, moesten we zelf wat bedenken dus zongen we, vaak Nederlandstalige, liedjes. Als we de tekst kwijt waren verzonnen we zelf wat. Of we zongen over wat we onderweg tegenkwamen, of over waar we naar toe gingen.  De mooiste duetten zijn nooit verder gekomen dan de Volkswagen Kever. Mijn moeder was van de versjes, spreekwoorden en gezegden en woordspelletjes. Daar dank ik ook veel fantasie en creativiteit aan.
Vanaf het moment dat ik kon schrijven hield ik een plakboek bij. Een soort van papieren blog, waarin vakanties, uitjes, bezoekjes aan musea of bijvoorbeeld de Efteling nauwkeurig werden beschreven met zelfs de vermelding van het weer die dag. Ter illustratie plakte ik er bijvoorbeeld de toegangskaartjes en lege suikerzakjes bij.
Geïnspireerd door de boeken van Enid Bleyton over Pittys kostschooljaren maakte het plakboek uiteindelijk plaats voor een dagboek waarin al mijn belevenissen, dromen en al mijn liefdes, ook de onbeantwoorde, een plaatsje kregen.

Het was dan ook niet vreemd dat ik op donderdagavond en zaterdag en in de zomervakantie bij V&D in Nijmegen op de boeken- en platenafdeling ging werken. (Vinylplaten wel te verstaan). Mijn allereerste serieuze baan was bij de universiteitsbibliotheek als leeszaalmedewerker, waar ik nog altijd met veel plezier op terug kijk.

Uiteindelijk ben ik secretaresse Nederlands geworden en had ik het geluk dat ik gevraagd werd om naast mijn werk, columns te schrijven en collega’s te interviewen voor het personeelsblad. Helaas hield het personeelsblad na enkele jaren op te bestaan. Maar mijn drang om te schrijven bleef. 

Naast het schrijven van columns, interviews, liedjes, sinterklaasgedichten en mooie toespraken bood Facebook mij de kans om mijn verhalen met een groter publiek te delen. Blij en enthousiast werd ik van alle reacties van de lezers en het stimuleerde me nog meer door te gaan op de ingeslagen weg mijn verhalen te delen.

Deze website geeft me de mogelijkheid om mijn verhalen te delen en nog veel meer te schrijven over wat mij zoal bezig houdt. Mijn grootste uitdaging was hier ooit een boek van te maken. Naast het kookboek dat ik onlangs voor mijn inmiddels volwassen kinderen heb gemaakt met alle recepten uit hun jeugd, is er nu dan eindelijk het boek: Kniekousen, alledaagse herinneringen van een 60-jarige, gekomen!

Veel leesplezier!

5 Responses to Wie is Lizziebizzie?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *