Wie is Lizziebizzie?

Ik was ongeveer vier of vijf jaar toen ik regelmatig met mijn grote zus van twaalf mee mocht naar de bibliotheek. Zij ging op zoek naar een goed boek en ik mocht ondertussen een boek met plaatjes en een boek met letters uitzoeken tussen de kleuterboeken. Naar de bibliotheek gaan was een van de fijnste uitjes. De bibliotheek had een ronde erker met een grote ronde bank er in. Hier wachtte ik al “lezend” op mijn grote zus met mijn prenten-  en Nijntjesboek, waarvan ik de letters nog niet helemaal begreep. Maar ik hunkerde naar het zelfstandig kunnen lezen van boeken. Vanaf mijn eerste klas basisschool ging het snel. Het was in deze bibliotheek waar mijn honger naar taal en woorden werd gestild.

Maar ook het samen zingen in de auto met mijn vader heeft bijgedragen aan de liefde voor taal en het vertellen van verhalen. Bij gebrek aan een autoradio, moesten we zelf wat bedenken dus zongen we, vaak Nederlandstalige, liedjes. Als we de tekst kwijt waren verzonnen we zelf wat. Of we zongen over wat we onderweg tegenkwamen, of over waar we naar toe gingen.  De mooiste duetten zijn nooit verder gekomen dan de Volkswagen Kever. Mijn moeder was van de versjes, spreekwoorden en gezegden en woordspelletjes. Daar dank ik ook veel fantasie en creativiteit aan.
Vanaf het moment dat ik kon schrijven hield ik een plakboek bij. Een soort van papieren blog, waarin vakanties, uitjes, bezoekjes aan musea of bijvoorbeeld de Efteling nauwkeurig werden beschreven met zelfs de vermelding van het weer die dag. Ter illustratie plakte ik er de toegangskaartjes en lege suikerzakjes bij. Het plakboek maakte uiteindelijk plaats voor het dagboek waarin al mijn dromen (en al mijn onbeantwoorde liefdes) een plaatsje kregen. Tot de liefde weer beantwoord werd.

Het was dan ook niet vreemd dat ik op donderdagavond en zaterdag en in de zomervakantie bij V&D op de boeken- en platenafdeling ging werken. (Vinylplaten wel te verstaan). Mijn allereerste serieuze baan was bij de universiteitsbibliotheek als leeszaalmedewerker, waar ik nog altijd met veel plezier op terug kijk.

Uiteindelijk ben ik secretaresse Nederlands geworden en had ik het geluk dat ik gevraagd werd om naast mijn werk, columns te schrijven en collega’s te interviewen voor het personeelsblad. Helaas hield het personeelsblad na enkele jaren op te bestaan. Maar mijn drang om te schrijven bleef. 

Naast het schrijven van columns, interviews, liedjes, sinterklaasgedichten en mooie toespraken bood Facebook mij de kans om mijn verhalen met een groter publiek te delen. Blij en enthousiast werd ik van alle reacties van de lezers en het stimuleerde me nog meer door te gaan op de ingeslagen weg mijn verhalen te delen.

Deze website geeft me nu de mogelijkheid om alle verhalen bij elkaar te zetten en nog veel te schrijven over wat mij zoal bezig houdt.  Mijn grootste uitdaging is ooit een boek te maken. En dan bedoel ik niet het kookboek dat ik onlangs voor mijn inmiddels volwassen kinderen heb geschreven met alle recepten uit hun jeugd.

Dus, wie is Lizziebizzie? Een gewone werkende vrouw, met een leuke hobby en veel interesses. Geboren in 1961 in Nijmegen-Oost, getrouwd en drie heerlijke kinderen!

3 Responses to Wie is Lizziebizzie?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *