Voor de vuist … weg!

Soms zou ik een goudvis willen zijn. Zo een die bij ons lekker rondjes zwom in zijn kom. Hij (ik heb geen idee of het een hij of een zij was. Weet ook niet hoe je dat kunt zien bij goudvissen. Gemakshalve maak ik er dus een ‘hij’van) hoeft niemand aandacht te geven. Hij vraagt ook niet om aandacht en hoeft zich er niet mee bezig te houden of hij de aandacht goed verdeelt. Hij leek tevreden en gaf daarmee onbewust wat positieve aandacht aan ons gezin. Totdat …

Het was een druilerige dag. Niemand thuis, behalve de hond, de vis en ik. Tijd voor mezelf, quality time, als je regelmatig met acht aandachtvragende en -gevende volwassenen in hetzelfde huis bent. Inclusief mezelf natuurlijk…
De viskom zag er enigszins verwaarloosd uit en ik besloot de dag positief te beginnen door onze vis een mooie schone kom te bezorgen. Nog niet gedoucht, met de ontbijtboel nog op tafel en overal spullen die nog opgeruimd moesten worden, begon ik fanatiek aan mijn karweitje voor onze nimmer aandacht vragende vis.
De steentjes kookte ik in sodawater (ooit gelezen in een tijdschrift en inderdáád, het resultaat was verbluffend). Zorgvuldig knipte ik de lelijke stukjes van de waterpest en reinigde de kom met een speciaal (zacht voor handen, hard tegen vuil) afwasmiddel. De vis zwom ondertussen in mijn witte beslagkom.
Gelukkig met en trots op de schone kom, de witte steentjes en het gesnoeide groen liet ik de kom vol water lopen. Om de vis wat mee te laten genieten van mijn geluksgevoel deze ochtend besloot ik het water niet te koud te maken. Lauwwarm leek me wel een behaaglijke temperatuur voor dit tevreden visje.
Met een goed gevoel deed ik de vis over in zijn mooie schone kom en schoof de kom even opzij om haast te maken met de andere klussen die nog op mij wachtten. Het aanrecht weer schoon- en droogmaken, vaatwasser uitruimen en weer vullen en de viskom weer op de vaste plaats terugzetten… WAT??
De vis dreef op zijn zijkantje op het water. Was het de soda? Het zacht-voor-handen-hard-tegen-vuil afwasmiddel? Was hij ziek? Had ik iets niet gemerkt? Ik was juist zo lief geweest hem niet te laten schrikken door hem pardoes in het koude water te gooien.

Navraag bij de dierenzaak leerde dat er in warm water veel minder zuurstof zit. Wist is veel! Mijn extra aandacht voor de vis pakte compleet verkeerd uit. Sorry vis!
De kom staat nu in de berging. De oogverblindende witte steentjes in een plastic zakje er in. Voor het geval er weer eens een nieuw visje komt. Maar mij even niet gezien. Mijn aandacht richt ik voorlopig op leven dat mijn eigen behoeften deelt. Je zult toch een goudvis zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *