Passie(f)

Heerlijk om weer bezig te zijn met de voorbereidingen van de vakantie. De bestemming is uitgezocht! Omdat onze dochters de voorkeur geven aan een camping met veel jongeren hebben we een camping aan zee geboekt. Dit is absoluut geen straf voor ons, we mogen graag tijd doorbrengen aan zee. ‘s Morgens, ‘s middags of ‘s avonds, er is altijd wat te beleven.

Onze passie is toch vooral ook het passief zijn op het strand. Heerlijk met een goed boek of een interessant tijdschrift uren doorbrengen op ons badlaken; lezend, slapend, dromend, kijkend of pratend. Met af en toe een drankje en hapje op een terras. Dat is ook vakantie!

En wij zijn niet de enigen… Toen ik vorig jaar om me heen keek zag ik verschillende dames en heren van onze leeftijd genieten van het strandleven. Maar niet meer op een strandlaken. Nee, luxueus in een strandstoel! Dat leek mij ook wel wat. Dus, wat doe je op een regenachtige tweede paasdag? Inderdaad, je gaat naar een bedrijf dat gespecialiseerd is in campingspullen en gaat op zoek naar de stoel die het meest geschikt is voor het strandleven.

Op de bovenetage staan de kampeertafels en -stoelen. Keuze genoeg! Simpel, geavanceerd, trendy alles is mogelijk.  Ik besluit enkele stoelen te proberen. Één valt al af bij het openvouwen. Een andere is zo groot, daar zie ik me niet mee heen en weer sjouwen. Uiteindelijk houd ik een mooie groenblauwe stoel over met verschillende standen. Mijn man die mijn geestdriftige handelingen gadeslaat heeft zijn conclusie al snel getrokken. “Ik houd het lekker bij mijn badlaken! Kies jij maar uit wat jij wil en neem je tijd!”
Helemaal gefocust op mijn toekomstige strandstoel zie ik nog net vanuit mijn ooghoek dat hij naar de campingtafels loopt.

Ik ga in de stoel zitten die ik het best bij mij vind passen. Mmmmmm wel erg laag, maar zeer comfortabel met die verschillende standen. Ik beland uiteindelijk in de ligstand en sluit even mijn ogen om te voelen hoe het voelt. Ligt ie lekker? Kan ik er in lezen?

Bam! Ik hoor een klap verderop in de winkel. Ik open mijn ogen, kijk waar het geluid vandaan komt en zie twee benen met de schoenen van mijn man, in de lucht steken! Verder is het muisstil. Wat is er gebeurd? Heeft hij zich bezeerd? Ik wil naar hem toe, ik moet overeind… Maar wat ik ook probeer ik krijg de strandstoel niet meer in de zitstand! Ik kom er met geen mogelijkheid meer uit! Ik plaats mijn voeten op allerlei mogelijke manieren op de grond om overeind te komen, maar helaas ik kan niets anders dan blijven liggen… Ik krijg de slappe lach. Terwijl ik lig te schuddebuiken van het lachen staat mijn man enigszins verdwaasd op. Hij klapt het tafeltje, waar hij op was gaan zitten en dat inklapte, weer uit, komt naar mij toe en biedt mij de helpende hand om weer uit de strandstoel te komen. We kunnen niet meer stoppen met lachen.

Als twee ondeugende kinderen verdwijnen we snel uit de showroom, in de hoop dat niemand ons zo heeft gezien. Het kan niet anders dan dat degene die beneden de beelden  van de bewakingscamera’s bekijkt zich ook rot gelachen heeft.
En vraag je je af welke stoel het geworden is? Nou geen dus! Dit jaar maar weer gewoon onze badlakens!

©Lizziebizzies, maart 2014

1 Response to Passie(f)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *