Opgelucht

Als ik aan het einde van mijn werkdag de post voor frankering en verzending naar de overkant breng,  maken we altijd even een kort gezellig praatje. “Alles goed met jou?”
“Ja hoor, met jou ook?”

We zijn zichtbaar van dezelfde generatie. Grijs, wijs en dienstverlenend ingesteld.  Maar ook positief en op zoek naar harmonie en moois in het leven. Heel soms staan we onszelf toe even te klagen.  Over het ouder worden en de ongemakken die het met zich meebrengt aan ogen, oren, geheugen en gewrichten. Over kwaaltjes en allergieën en wat we er allemaal voor doen en laten om vitaal te blijven. Het is een klein feestje van herkenning. Tot slot praten we nog even over wat ieder van ons eet vanavond of over wat we doen op de dagen dat we niet werken. We wensen elkaar een fijne avond; “tot snel weer!”.

Ik ben nog maar net op mijn werk, de computer is nog aan het opstarten, als de telefoon gaat. Ik zie aan het nummer dat zij het is. Ik neem op met een vriendelijk: “Goedemorgen”.
“Goedemorgen met mij, alles doet het weer…! ” zegt ze vrolijk.
Ik voel blijdschap. Wat fijn dat alles het weer doet …
Dan voel ik een golf van jaloezie opkomen. Heb ik iets gemist? Hoe kan dat? Waar is ze geweest dat alles het weer gewoon doet? Ik wil ook!

“Uhh… Alles doet het weer? Bij jou?” Vraag ik voorzichtig.

Even is het stil aan de andere kant van de lijn. Dan schatert ze het uit.  “Nee, natuurlijk niet … op je computer!”

Wat een heerlijke start van de dag!  

 © LIzziebizzies, april 2019