Onderhoud

Onderhoud lijkt het thema van deze meivakantie te gaan worden. Vooral aan mezelf. Nee, geen botox of correcties, kleurtjes of andere toepassingen waardoor mij een jeugdige en frisse uitstraling wordt beloofd, maar gewoon basisonderhoud. Niet dat er sprake is van achterstallig onderhoud, maar ik merk wel dat er wat is veranderd in de loop der jaren: mijn wenkbrauwen zelf epileren lukt niet meer zonder bril. Ook niet mét bril.  Mijn tandsteen krijg ik met gewoon goed poetsen niet meer weg.  Ik krijg kramp in mijn benen als ik mijn voeten lekker wil verzorgen en er zit tegenwoordig ook nagellak op mijn nagelriemen als ik, als kers op de taart, mijn teennagels lak. Mijn haar wordt niet alleen grijzer maar ook droger en langdurig repeterende bewegingen leiden tot pijnlijke spieren.

Niet alleen mijn lichaam, maar ook mijn sociale, mentale en emotionele deel, heeft onderhoud nodig. Mijn innerlijke stem, die meestal rustig en zacht van aard is en niet van conflicten houdt, zegt dat het hiermee wel goed zit. Maar mijn intuïtie is het daar niet helemaal mee eens. Wat heb ik nodig om me goed te voelen, om lekker in mijn vel te zitten, zowel geestelijk als lichamelijk? Vóór de vakantie werd deze vraag mij ook gesteld door mijn leidinggevende tijdens het jaargesprek: wat heb jij nodig om ook in de laatste fase van je arbeidzame leven duurzaam ingezet te kunnen worden?
Dat ik het niet wist.

En zo kwamen mijn intuïtie en ik, na wat onderzoek op internet, terecht bij voetzoolreflextherapie waarbij de voeten de spiegel van je lichaam zijn. Goed voor lichaam en geest. Mijn innerlijke stem vond het ook direct een goed idee. Natuurlijk!

Ik wist niet helemaal wat ik er van kon verwachten dus vertrouwde ik op mijn intuïtie en innerlijke stem.
De ontvangst was vriendelijk en de sfeer in de behandelruimte voelde direct goed: het was er aangenaam warm, er hing een lekkere geur en er was mooie muziek te horen op de achtergrond, die als ik wilde, veranderd kon worden. Mijn voeten gaven zich dan ook makkelijk over aan de bekwame handen van de therapeute . Dat alles maakte het voor mijzelf ook makkelijker om te ontspannen. 
Tijdens de behandeling, die ze uiterst zorgvuldig en geconcentreerd uitvoerde, voelde ze wat oude kinderziekten onder mijn tenen. Ook gaf ze aan waar ze wat kleine blokkades voelde. Ze pakte ze gelijk aan door de bewuste plek te masseren. Onze gesprekken tussendoor, over mijn valkuilen en krachten die ze via mijn voeten tegenkwam, waren prettig en ontspannen. Mijn pijnlijke spieren wist ze feilloos bovenop mijn voeten te vinden en ze liet er met haar handen energie naar stromen.
Na de behandeling voelde ik me als herboren, zowel lichamelijk als geestelijk. Het was alsof alle tenen jubelden van blijdschap om de aandacht die ze gekregen hadden. Op mijn “activity tracker” was te zien dat mijn hartslag tijdens de behandeling was gedaald naar 56 slagen per minuut. ’s-Nachts, in rust, maakt mijn hart normaal gesproken 59 slagen per minuut.
We hebben weer een nieuwe afspraak gemaakt. Dan gaat ze zich richten op mijn spijsvertering. Want ook dat gebied onderhoud ik graag goed.

© Lizziebizzies, mei 2021