Lentekriebels

Het waait hard buiten. Bloesemblaadjes en takjes worden weggeblazen, opgeruimd! Het liefst zou ik nu als een wind door het huis vlagen om eens flink op te ruimen. Te beginnen bij de zolder. Ik kom er niet dagelijks en weet dus ook niet goed meer wat ik er precies bewaar. En niet alleen ík parkeer wel eens wat op zolder. Ook voor manlief en de laatste volwassen thuiswonende dochter in huis is de zolder een ruimte waar je van alles kwijt kunt zonder dat het echt in de weg staat.  Een deel van de zolder lijkt inmiddels zo maar op een filiaal van de plaatselijke kringloopwinkel . Het andere deel een Blokker filiaal, met de nieuwste huishoudelijke spullen, wachtend op het moment van uitvliegen.

Opruimcoaches op Facebook adviseren me ongevraagd om bij het opruimen van grote projecten te beginnen met iets kleins; een laatje bijvoorbeeld. Een kruidenlaatje!  Alles wat over de datum is kan er uit. Met dit kleine succesje is dan de weg gebaand naar iets groters. Een kastje op de badkamer, een kledingkast, een slaapkamer en ja uiteindelijk ook de zolder.

Het kruidenlaatje is me snel en goed gelukt! Er is weer overzicht en ruimte. Ja, dit is precies wat ik wil. 

Gemotiveerd begin ik aan het badkamerkastje. Veel producten herken ik niet als van mij of van mijn man. Wat kan ik daar van weggooien? Overleggen hierover heeft niet mijn voorkeur. Ik vermoed dat alles wat in dit kastjes staat noodzakelijk is. De teksten op de producten beloven immers de mooiste resultaten. Ik besluit het badkamerkastje over te slaan en me te storten op een wat groter project: de kledingkast.

Naast actuele kleding ligt deze kast ook vol met linnengoed, kleding die al lang niet meer gedragen wordt én tassen! De een nog mooier of handiger dan de ander. Het kijken naar en vastpakken van roept allerlei herinneringen op. De blauwe laktas, gekocht in Frankrijk. Een andere zachte tas, gekregen op mijn verjaardag. Oooh en dat kleine tasje… verhip vind ik toch zo maar mijn zonnenbril terug! Etcetera. Nee, er kan helemaal niets van weg besluit ik!

 Mooie tafellakens, -lopers en servetten van prima kwaliteit, zelfs nog uit de linnenkast van onze ouders, liggen ongebruikt mooi te wezen in de kast. Alleen bij speciale gelegenheden worden ze tevoorschijn gehaald.  Beneden heb ik meestal maar twee verschillende tafellakens in gebruik.

Wikkend en wegend besluit ik uiteindelijk de inhoud van de kast weer wat te ordenen en twee grote plastic boxen met wieltjes te kopen. Één voor mijn tassen, één voor het mooiste linnengoed. De kleding die niet meer wordt gedragen gaat naar de kringloop.

Als mijn windvlaag na een paar dagen over is zijn er kleine succesjes geboekt die mij tevreden stellen. Er is weer ruimte in de kasten en ik heb alles weer eens door mijn handen laten gaan. De tassen en het mooiste linnengoed zijn opgeborgen in transparante plastic boxen met deksel en wieltjes. Zó handig dat je kunt zien wat er in zit. En die wieltje, ook zó praktisch als ik deze boxen wil verschuiven op zolder! Op zolder?  Oh ja, de zolder…

Bij de eerstvolgende stormachtige windvlagen, zet ik orkaankracht in en begin ik met de zolder. Mijn man, die deze opruimwoede herkent van een maandelijks terugkerend fenomeen uit mijn vruchtbaar verleden, antwoordt vanachter zijn laptop:  “Doen!”

6 Responses to Lentekriebels

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *