Candygirl

Als ik aanbel bij BeYOUtiful By Sharon komt ze vrolijk van de trap gehuppeld. We begroeten elkaar hartelijk en al pratend lopen we haar praktijk binnen. Het ruikt er lekker en de temperatuur is behaaglijk. Ik ga in de voorverwarmde behandelstoel zitten, nadat ik me ontdaan heb van de kledingstukken die een prettige behandeling in de weg kunnen zitten, en laat me achterover zakken. Ze dekt me toe met een zacht oudroze dekentje. De kleur past bij de inrichting en bij haar grappige Candygirl portretfoto waarmee de fotograaf een prijs heeft gewonnen. Ik krijg een soort van netje over mijn haar en ze vraagt of ik comfortabel lig. Ze begint met haar warme bedrijvige handen aan een uitgebreide schoonheidsbehandeling. Op de achtergrond klinkt een prettig soort muziek dat ik niet helemaal kan definiëren. Ik geniet tevreden van de schouder- en nekmassage en het gefriemel en gefrunnik aan mijn gezicht. Ooit hield ik dit allemaal zelf bij. Maar sinds de intrede van de multifocale glazen in mijn bril is het lastig. De enige manier om het nog goed te kunnen zien, is mét bril. En mét een vergrootspiegel en mét extra belichting… En zelfs dan kan ik het niet meer zoals zij het kan.

Zij had mijn dochter kunnen zijn qua leeftijd, maar al snel speelt leeftijd geen enkele rol meer als het gaat over wat ons bezig houdt en wat voor ons belangrijk is. Ze is een gevoelsmens met een passie. Professioneel, integer, rustig en maakt nooit irritante geluiden. Zelfs als mijn verkwikkende masker moet intrekken verdwijnt ze bijna geluidloos door de deur naar boven. Van te voren vraagt ze of ik koffie of thee wil na de behandeling.

Meestal dut ik snel in als zij de behandelkamer verlaat, totdat ik weer wat zachte aanwezigheidsgeluiden hoor en de geur van koffie tot me door dringt.  Zorgvuldig ontdoet ze me van het oogmasker en warme doeken op mijn gezicht. Dan krijg ik nog een ander crèmepje om de huid wat op te peppen. Heerlijk! Ik voel me weer als herboren wat de bovenste 25% van mijn lichaam betreft.

We drinken nog gezellig een kop koffie samen, bedenken ondertussen een geschikte plek voor haar Candygirlportret en zo bereid ik me weer langzaam voor op het leven van alle dag, waaraan ik even was ontsnapt.  Ze weet het zeker, als ik later écht oud en versleten ben komt ze naar me toe voor een behandeling.
Ook zij kan er weer tegenaan!

3 Responses to Candygirl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *